I-Kukule-Q

Hij kraait maar door en zo geeft hij mij een vrijbrief om op mijn punt te blijven hameren.

Het schijnt dat Diederik Samson een hoog IQ heeft. Proficiat! Maar hij bewijst weer eens dat je zeer intelligent kunt zijn en toch een onuitstaanbare kletsmajoor.

Gisteren was het weer raak. Samson kreeg de kans op de buis uitvoerig te vertellen waarom hij zijn handtekening niet onder het bezuinigingspakket had gezet. En daar klonk zijn mantra weer: de lasten werden niet eerlijk verdeeld. Uiteraard verzuimde de interviewer hem uit te dagen een paar alternatieven-met-handjes-en-voetjes te noemen. Maar Samson kwam zowaar zelf met iets op de proppen: het geld moest worden weggehaald bij de rijken. Nu is hij van beroep ingenieur en voor mijn part een briljante, doch van economie heeft hij geen kaas gegeten. Ik leerde reeds als eerstejaars studentje (en mijn professoren waren allesbehalve rechtse rakkers) dat het extra zwaar belasten van de rijken in een land als het onze hoofdzakelijk symboolwetgeving is; het levert veel te weinig op, om de eenvoudige reden dat wij weinig echt rijkaards hebben.

De interviewer ging nogmaals in de fout, doordat hij Samson niet wees op de stelling van econoom Sweder van Wijnsbergen in Trouw van die ochtend: de nadelige gevolgen van het bezuinigingspakket voor de lage inkomens vallen erg mee. (Wanneer zullen interviewers eens leren zich grondig voor te bereiden, vraagt deze life-long journalist zich af.)

En dan was er dit dialoogje, dat koddig zou zijn, als het niet zo stompzinnig was. De interviewer constateerde dat de PvdA nu in een rijtje met de PVV en de SP stond. Samson: ‘Ik laat me niet in een rijtje zetten.’ (Men gelieve te vergelijken: Jan heeft bij het Kleinpolderplein in een kolossale opstopping gezeten. Piet: ‘Jan, Ik hoorde van je vrouw dat je lelijk in de file zat.’ Jan: ‘Ik laat me niet in een file zetten.’)

Ik ben geen lid van de PvdA en stem niet op de PvdA. Maar ik gun deze partij het beste, want zij heeft onvergankelijke verdiensten voor onze samenleving gehad. Ik wens haar toe dat zij zichzelf een enorme dienst bewijst, door het holle vat Samson op de kortst mogelijke termijn te lozen.

Pikant in de kantlijn

Het Kunduz-akkoord roept bij mij twee pikante kanttekeningen op. Geert Wilders en zijn PVV zijn volledig geïsoleerd. In de Tweede Kamer wordt hij niet meer aangepakt, als ware hij in één dikke etmaal van nationale vogelverschrikker tot quantité négligeable gedevalueerd, en zelfs De Telegraaf, zijn oude, vertrouwde spreekbuis, geeft hem nu onder uit de zak. Maar dit wil geenszins zeggen dat de bodem uit het rechtspopulisme is gevallen; het zou mij verbazen, als de PVV op 12 september niet een klinkend resultaat boekte.

En dan de PvdA. Om te beginnen: we moeten niet vergeten dat Rutte-1, met de PVV als gedoger, er is gekomen door het onhandig, ja, roekeloos opereren van de sociaal-democraten tijdens de kabinetsformatie. Er was met hen niet te praten, zij dachten: laat de informateur het maar over rechts proberen, dat wordt natuurlijk niks, dan moet hij met hangende pootjes bij ons aankloppen en dan zitten wij op rozen. Dat pakte dus volledig anders uit.

Dit keer was Diederik Samson niet te verwrikken. Jolande Sap en Sybrand van Haersma Buma zeggen zich uit de naad te hebben gepraat om hem mee te krijgen, maar hij zou zijn blijven tetteren dat hij tegen het bezuinigingspakket was, zonder duidelijk te maken wat hij aan concreets dan wel wilde. Hij beweert dat hij bewust in de kantlijn is gemanoeuvreerd, men zou hem zelfs de dossiers niet hebben gestuurd, volgens de anderen echter gaf hij de voorrang aan zijn verschijning in een tv-programma boven onderhandelingen met het CDA en GroenLinks.

Ik heb het al eerder geschreven: het is hoogst ongewenst dat een politieke partij zich laat verblinden door een praatvaar. Hans Wiegel kwam gisteren met de intrigerende opmerking dat Samson sneller praat dan denkt. Vóór de Kamer al leuzen mitraillerend met een spandoek tegen kernenergie wapperen, is één ding, in de Kamer optreden als een wijze volksvertegenwoordiger is iets anders. Ik zal de enige niet zijn die zich afvraagt of de PvdA met Samson wel de juiste man op de juiste plaats heeft gepoot.

Verder vrees ik dat onder de sociaal-democraten reeds wordt gedacht (en wellicht ook hardop gezegd): ‘Nog één zo’n mispeer, Diederik, en je kunt het schudden.’ Zeker nu Hans ‘Robespierre’ Spekman de lakens uitdeelt.



Foto: Samson, met pruik.